Współczesne środowisko bezpieczeństwa charakteryzuje się wysoką dynamiką zmian, narastającą nieprzewidywalnością oraz przenikaniem się różnego typu zagrożeń. Polska jako państwo położone na wschodniej flance NATO i Unii Europejskiej zajmuje szczególne miejsce w europejskiej architekturze bezpieczeństwa. Trwająca wojna w Ukrainie, presja Federacji Rosyjskiej oraz nasilająca się rywalizacja mocarstw powodują, że problematyka bezpieczeństwa nabiera wyjątkowego znaczenia zarówno w wymiarze międzynarodowym, państwowym, jak i lokalnym.

VIII Międzynarodowy Kongres Bezpieczeństwa będzie przestrzenią interdyscyplinarnej debaty nad aktualnymi i przyszłymi wyzwaniami dla bezpieczeństwa Polski. Szczególna uwaga zostanie poświęcona miejscu Polski w zmieniającym się środowisku międzynarodowym oraz roli Sojuszu Północnoatlantyckiego w zapewnianiu bezpieczeństwa regionu. Ważnym obszarem refleksji będą również konsekwencje wojny w Ukrainie oraz zdolność państwa, instytucji publicznych i społeczeństwa do funkcjonowania w warunkach destabilizacji, kryzysu  i zagrożenia wojną.

Celem Kongresu jest stworzenie forum wymiany wiedzy, doświadczeń i dobrych praktyk pomiędzy przedstawicielami nauki, administracji publicznej, służb mundurowych oraz ekspertami zajmującymi się szeroko rozumianym bezpieczeństwem. Kongres ma sprzyjać diagnozie aktualnych zagrożeń, analizie możliwych scenariuszy rozwoju sytuacji oraz poszukiwaniu rozwiązań wzmacniających odporność państwa, instytucji i społeczeństwa. Istotnym punktem odniesienia dla obrad będą doświadczenia wynikające z wojny w Ukrainie. Konflikt ten unaocznił znaczenie przygotowania obronnego państwa, sprawności administracji oraz zdolności społeczeństwa do szybkiego reagowania na zagrożenia. Wnioski płynące z tych doświadczeń mają kluczowe znaczenie dla przyszłości bezpieczeństwa Polski, regionu Europy Środkowo-Wschodniej oraz całej wspólnoty euroatlantyckiej.

 

 

Moduły tematyczne

1. Polska w zmieniającym się środowisku bezpieczeństwa międzynarodowego

Moduł poświęcony miejscu Polski w europejskiej i globalnej architekturze bezpieczeństwa. Obejmuje analizę skutków wojny w Ukrainie, presji Federacji Rosyjskiej, rywalizacji mocarstw, roli NATO oraz miejsca Polski w systemie bezpieczeństwa euroatlantyckiego. W ramach modułu podejmowane będą zagadnienia dotyczące bezpieczeństwa granic państwowych, relacji transatlantyckich, współpracy sojuszniczej, obronności państwa, instrumentalizacji migracji oraz wyzwań wynikających z położenia geostrategicznego Polski.

 

2. Odporność państwa i jego instytucji wobec kryzysów, zagrożeń i wojny

Moduł koncentruje się na zdolności państwa do skutecznego funkcjonowania
w warunkach kryzysu i zagrożenia wojną. Obejmuje odporność administracji publicznej, służb, społeczności lokalnych, systemów komunikacji, usług publicznych oraz mechanizmów zaradczych w sytuacjach nadzwyczajnych. Szczególna uwaga zostanie poświęcona zarządzaniu kryzysowemu, ochronie ludności, obronie cywilnej, obiektów ważnych dla bezpieczeństwa i obronności państwa, bezpieczeństwu energetycznemu, zdrowotnemu, ekonomicznemu i prawnym aspektom reagowania państwa na występujące ryzyka dla jego bezpieczeństwa.

 

3. Zagrożenia hybrydowe, cyberbezpieczeństwo i bezpieczeństwo informacyjne

Moduł obejmuje współczesne zagrożenia, które mogą destabilizować państwo
i społeczeństwo bez prowadzenia klasycznego konfliktu zbrojnego. Dotyczy działań poniżej progu wojny, cyberataków, dezinformacji, propagandy, sabotażu, dywersji, prowokacji oraz prób osłabiania zaufania obywateli do instytucji państwa i polaryzacji społeczeństwa. Zakres modułu obejmuje również bezpieczeństwo technologiczne, ochronę danych, sztuczną inteligencję, odporność cyfrową, bezpieczeństwo systemów teleinformatycznych, edukację medialną oraz przeciwdziałanie manipulacji informacyjnej.

 

4. Odporność społeczeństwa, edukacja dla bezpieczeństwa i przygotowanie obywateli

Moduł poświęcony społecznemu wymiarowi bezpieczeństwa oraz roli obywateli
w budowaniu potencjału obronnego państwa. Obejmuje świadomość zagrożeń, edukację dla bezpieczeństwa, edukację obywatelską, przygotowanie ludności do sytuacji kryzysowych, pierwszą pomoc, samoorganizację społeczną oraz rolę rodzin, szkół, uczelni, organizacji pozarządowych i wspólnot lokalnych. W ramach modułu podejmowane będą także zagadnienia dotyczące kształcenia kadr dla systemu bezpieczeństwa, zaufania publicznego i spójności społecznej w warunkach destabilizacji, kryzysu i wojny.