Doktor nauk teologicznych w zakresie bioetyki, magister teologii o specjalności nauczycielskiej, adiunkt w Wyższej Szkole Bezpieczeństwa w Poznaniu. W 2022 roku obroniła rozprawę doktorską pt. „Etyczne implikacje w publikacjach seksuologicznych Zbigniewa Lwa-Starowicza”, uzyskując stopień doktora nauk teologicznych. Wcześniej ukończyła studia magisterskie z teologii w 2008 roku, a następnie studia podyplomowe z etyki, filozofii i wiedzy o kulturze (2009) oraz Studium Nauk nad Rodziną (2013). Jest również absolwentką kursu z zakresu zarządzania oświatą (2017) oraz szeregu szkoleń z obszaru psychologii i psychoterapii, w tym dotyczących pracy z pacjentami z zaburzeniami preferencji seksualnych, z doświadczeniem straty okołoporodowej, z anoreksją, ADHD, depresją, traumą relacyjną, problemem niepłodności czy przemocą domową. Uczestniczyła także w szkoleniach rozwijających kompetencje terapeutyczne w nurcie poznawczo-behawioralnym (TEAM CBT) oraz interdyscyplinarnych warsztatach psychoterapeutycznych prezentujących różne podejścia terapeutyczne.
Zainteresowania naukowo-badawcze dr Zielonki koncentrują się wokół troski o dobrostan małżeństwa i rodziny, budowania więzi w relacji małżeńskiej i rodzicielskiej, problematyki pracoholizmu w grupie zawodowej nauczycieli oraz wpływu uzależnień behawioralnych na relacje rodzinne i społeczne. Ważnym obszarem jej badań są również sytuacje wyzwalające stres oraz etyczne aspekty funkcjonowania człowieka w wymiarze egzystencjalnym i społecznym.
Brała czynny udział w wielu konferencjach naukowych o zasięgu ogólnopolskim, m.in. Evangelium vitae – most ku przyszłości (2011), Bioetyka pokolenia Karola Wojtyły – Jana Pawła II (2013), Mózg ludzi szczęśliwych (2025), a także w konferencji Edukacja Elit XXI wieku – Współczesne zagrożenia cywilizacyjne – depresja, stres, wypalenie zawodowe, uzależnienia (2024), podczas której wygłosiła referat pt. „Sens a może bezsens życia? Poczucie świadomości i doświadczenie młodzieży starszych klas szkoły podstawowej”.
W dorobku naukowym posiada publikacje poświęcone zagadnieniom etyki, bioetyki i filozofii człowieka, m.in. artykuły: „Czystość – wartość czy przeżytek?” (Życie i płodność, nr 3/2009, s. 67–73) oraz „Koncepcja wstydu w nauczaniu Karola Wojtyły – Jana Pawła II” (Życie i płodność, nr 3/2010, s. 85–100).
Jej aktywność naukowa i dydaktyczna została doceniona licznymi wyróżnieniami – jest laureatką stypendium Rektora Wyższej Szkoły Bezpieczeństwa za najwyższe wyniki w nauce oraz stypendium naukowo-doktoranckiego za osiągnięcia i zaangażowanie w działalność naukową Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie. Uczestniczyła w komitetach naukowych i organizacyjnych konferencji poświęconych zdrowiu psychicznemu, etyce medycznej, filozofii egzystencjalnej i metodologii badań. Współpracowała przy wznowieniu Memoriału Krakowskiego oraz była organizatorką wystawy fotograficznej dokumentującej dorobek polskich medyków tworzących Papieską Akademię Pro Vita (2012). Otrzymywała również wysokie oceny studentów w ramach ewaluacji dydaktycznych.
Swoje doświadczenie zawodowe zdobywała jako wykładowca Międzywydziałowego Instytutu Bioetyki Uniwersytetu Papieskiego Jana Pawła II w Krakowie (2013–2020), gdzie prowadziła zajęcia z podstaw bioetyki oraz etyki seksualnej. Wcześniej pracowała jako nauczyciel etyki, religii, filozofii i wiedzy o kulturze w Prywatnym Liceum Ogólnokształcącym im. Melchiora Wańkowicza w Katowicach (2008–2018) oraz w Prywatnej Szkole Podstawowej „Szkoła jak Dom” i Complex of Silesian International School. Pełniła funkcję opiekuna kolonii młodzieżowych (2006–2010) oraz prowadziła cykl spotkań „Ku dojrzałej miłości…” dla studentów w ramach duszpasterstwa akademickiego „Graniczna” i „Centrala”. W latach 2003–2004 była wolontariuszką programu „Szansa”, adresowanego do młodzieży z trudnym doświadczeniem życiowym w Katowicach-Szopienicach.
Jej dorobek dydaktyczny kształtował się od czasu studiów magisterskich na Uniwersytecie Śląskim w Katowicach, podczas których odbywała praktyki pedagogiczne na różnych etapach edukacyjnych – od przedszkola po szkoły średnie o profilu międzynarodowym. Praca w środowisku o zróżnicowanym kulturowo i językowo charakterze pozwoliła jej dogłębnie poznać problemy adaptacyjne dzieci i młodzieży oraz rozwinąć wrażliwość na ich potrzeby psychiczne i emocjonalne. W trakcie studiów doktoranckich doskonaliła swój warsztat naukowo-dydaktyczny, prowadząc zajęcia dla studentów kierunku nauki o rodzinie na UPJPII w Krakowie. Od 2024 roku jest zatrudniona w Wyższej Szkole Bezpieczeństwa w Poznaniu na stanowisku adiunkta, a jednocześnie pełni funkcję Kierownika Katedry Psychologii Wydziału Nauk Społecznych w Jastrzębiu-Zdroju.
Warsztat psychologiczny rozwijała poprzez praktyki kliniczne na oddziale neurologii Wojewódzkiego Szpitala Specjalistycznego nr 2 w Jastrzębiu-Zdroju (2022/2023) oraz w Klinicznym Szpitalu Psychiatrycznym SPZOZ w Rybniku. Obecnie prowadzi zajęcia z zakresu psychologii społecznej, psychologii sytuacji kryzysowych, psychologii małżeństwa i rodziny, metodologii badań naukowych w psychologii ze statystyką, procesów poznawczych, psychologii rozwojowej i osobowości, diagnozy i terapii zaburzeń rozwoju wieku dziecięcego oraz zaburzeń i chorób psychicznych.
Jej działalność dydaktyczna i naukowa cechuje się interdyscyplinarnością – łączy refleksję teologiczną i bioetyczną z praktycznym podejściem psychologicznym, ukierunkowanym na wspieranie integralnego rozwoju człowieka, rodziny i wspólnoty społecznej.
